Informatie van en voor de leden      Geiten- en Schapenrassen    Activiteitenkalender  Nieuwigheden op de site     Home-page 

              Geitestoet Wilrijk, 5-jaarlijks spektakel !

     Om de vijf jaar trekt de historisch-folkloristische Geitestoet door het Wilrijkse centrum.

       2015   -   2010   -   2005   -   Tentoostelling 2005   -   2000   -   1995   -   1990   -   1965

Met 1.500 gekostumeerde deelnemers, tien choreografische groepen en twaalf originele praalwagens behoort de Geitestoet tot de top drie van de stoeten in België.

In het verleden is Wilrijk altijd een arme gemeente geweest. Welstellende burgers woonden op een kasteel of hof van plaisantie. De boeren bezaten een hoeve en een grote veestapel. De arbeiders daarentegen hadden amper een huisje om in te wonen. Om toch wat vlees en melk te hebben om te kunnen overleven hielden ze meestal een geitje. Daarom wordt de geit ook wel eens de koe der armen genoemd. En hoewel de geiten in het verleden zeker niet de meerderheid uitmaakten van de totale veestapel in Wilrijk, toch werd er smalend of zelfs minachtend gesproken over de bezitters van zo'n geitje.

In 1895 vonden er in Wilrijk gemeenteraadsverkiezingen plaats. Het was een zeer heftige verkiezingsstrijd tussen twee partijen, namelijk de katholieken en de liberalen. Blijkbaar gebeurden er in die tijd ook reeds onregelmatigheden en is het nu eenmaal een menselijke zwakte om de fouten van een ander door een vergrootglas te bekijken.De katholieken werden meermaals door de liberalen op hun vingers getikt of op hun zogenaamde fouten gewezen. De katholieken bleven echter doof voor al de beschuldigingen van de tegenpartij zodat de liberalen alle inwoners van Wilrijk, als loon voor hun laksheid, tot Geitekoppen doopten. Van toen af werd Wilrijk een Geitedorp genoemd, haar inwoners Geitekoppen. Schimp en spot deden de rest en soms kwam het zelfs tot onvergetelijke veten.

Door de jaren werden de scherpe kantjes wat afgerond en de spotnaam Geitekoppen evolueerde naar een heuse eretitel. Ja, er groeide zelfs een historisch-folkloristische manifestatie uit: de Wilrijkse Geitestoet was geboren.

De eerste Geitestoet in 1965 werd geregisseerd door Frans Van Immerseel en ging tweemaal uit, op 12 en 19 september.
De tweede Geitestoet vond plaats in 1990 naar een regie van stoetenbouwer Etienne Mommerency. 
Gezien het overweldigend succes besloot de vzw Geitestoet om de stoet vanaf dan elke vijf jaar te organiseren.

 
Wilrijk                                         Lange wapper                   Cuvée 'Geitestoet' Chardonnay - Vin de Pays du Vaucluse 2009

Onze voorzitter is jarenlang één van de vele drijvende krachten achter deze gigantische organisatie geweest, in het technisch comité
van Hugo Berckmoes en Filip Smet.
Hieronder poseert hij wat fier met zijn eigen creatie, zijn supergeit "CAPRINA" !

 

De Vlaamse hobbyfokkers van geiten en schapen verlenen hun medewerking aan de organisatie van de Geitestoet te Wilrijk.

Het scenario van de stoeten vertelt de geschiedenis en de folklore van Wilrijk. De 6de editie van de Geitestoet trok op 19 september 2010 door de Wilrijkse straten.

Het spektakel kan opgesplitst worden in 4 grote delen :  

Deel I: Wilrijk, rijk aan geschiedenis
De geschiedenis van Wilrijk gaat terug naar een oude Keltische bewoning omstreeks 600 voor Christus. De naam Wilrijk zou afkomstig zijn van het woord “villariacum” romeinse villa.  In de stoet wordt vanaf deze periode de grote en kleine geschiedenis van Wilrijk via spectaculaire gebeurtenissen en boeiende personages tot leven gebracht.

Deel II: Wilrijk, rijk aan folklore
Vroeger was Wilrijk een klein dorp midden in een streek van bossen en heide. Landbouwers, veetelers en andere ambachtslui vonden er een geschikte plek om te leven en te werken. Het volkse leven van werk en ontspanning, vol vreugde en verdriet, uitte zich in bloeiende gildes en verenigingen. Hiervan krijgen de toeschouwers een sfeerbeeld in het tweede deel van de stoet. 

Deel III: Wilrijk, het geitedorp
Wilrijk kreeg de bijnaam 'Geitedorp' naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen in 1895, toen een hevige strijd tussen de katholieken en de liberalen woedde. De ene wees de andere met de vinger, maar de katholieken bleven doof voor de beschuldigingen van de tegenpartij. Als loon voor hun laksheid noemden de liberalen alle inwoners van Wilrijk geitekoppen. In het derde deel van de stoet komt zowat alles aan bod wat met de geit te maken heeft: van het 2 PK'tje tot de uitbeelding van enkele spreuken, zoals een oude bok lust nog een groen blaadje.

Deel IV: Wilrijk, het rijk van Lange Wapper
De Antwerpse kwelduivel Lange Wapper werd geboren in Wilrijk bij pachter Peer-Jan uit een reusachtige rode kool die middenin een bed peterselie lag. Voor de Wilrijkenaars is hij geen kwelgeest, maar een sympathiek figuur die in bijna elke editie van de Geitestoet talrijke reuzengrote vrienden ( steltenlopers, reuzen, enz.) uitnodigt om mee op te stappen. Hijzelf verdient een ereplaats in de apotheose van de stoet.

7e Geitestoet Wilrijk - 20 september 2015    

NIEUWS : Wilrijk krijgt opnieuw Geitestoet in 2015 - Nieuwsblad.be
                    Geitestoet 2015 met korter parcoours - Nieuwsblad.be


 

6e Geitestoet Wilrijk - 19 september 2010    


                                                                               Programmabrochure






Op zondag 19 september 2010 trok de Geitestoet door de Wilrijkse straten. Opnieuw zorgde Etienne Mommerency voor een wervelend spektakel waarvan ongeveer 75 000 toeschouwers genoten. De stoet vertelde op een ludieke manier de geschiedenis en de folklore van Wilrijk. Natuurlijk was ook Lange Wapper van de partij. Voor deze stoet werkte de regisseur een scenario uit met verschillende nieuwe elementen.













 

           
                                                                                                                 Fotoalbum Picasaweb


Het Nieuwsblad (20/9/2010) : Geitestoet lokt tienduizenden naar Wilrijk

Gazet van Antwerpen (19/9/2010) : Geitestoet lokt massa bezoekers naar Wilrijk
De Nieuwe Antwerpenaar (15/9/2010) : Ik stap mee in de Geitestoet, 't is het schoonste in mijn leven

5e Geitestoet Wilrijk - 18 september 2005    

 
 


   

     

     

   

     

     

  

  

  


Filmpjes op YouTube : klik op één van de 4 fototjes hieronder :
 

 

                    
Fotoalbum Picasaweb






 



Tentoonstelling geitenbeeldjes - 20, 21 en 22 mei 2005     

Op vrijdag 20, zaterdag 21 en zondag 22 mei 2005 werd het startschot gegevens voor de aanloop naar de 5de historische geitenstoet te Wilrijk op 18 september. We hielden een tentoonstelling van geitenbeeldjes in allerhande materialen zoals hout, steen, plastiek, polyester, porcelein, metaal, . . .

 

 

  

   

 


 

 

 

 

 

 

Tijdens de tentoonstelling werd het levensgroot beeld 'Dartele geitjes' aan de Districtsraad van Wilrijk overhandigd.
Onze toenmalige voorzitter, Jo Hendrickx, had het nieuwe,
levensgrote beeld eigenhandig in inox vervaardigd.
Op de foto's hieronder kan je zien dat het een prachtig werkstuk geworden is. We haalden hiermee de locale informatiekrantjes, maar ook in de Gazet van Antwerpen werd er over ons geschreven. Je vindt de artkeltjes terug onderaan de foto's.


 

 

   

 


 

        

4e Geitestoet Wilrijk - 17 september 2000    



   

   

    

     

   
 

3e Geitestoet Wilrijk - 17 september 1995    







                     

2e Geitestoet Wilrijk -  16 september 1990    



“De stoet uit ‘65 was een financiële aderlating voor Wilrijk. Ondanks het grote succes bleef het bij die ene keer. De mensen in Wilrijk voelden dit aan als een groot gemis, zeker na de fusie met Antwerpen in 1983. Wilrijk vreesde voor zijn eigenheid. Vanuit heemkring Wilrica wilden ze een nieuwe stoet, maar daar was geen geld voor. Er was even sprake van een stoet onder regie van stoetenbouwer Frans Vromman, maar zijn plan voor een Tijl Uilenspiegelstoet werd afgeschoten. In 1986 opende er wel een tentoonstelling over de Geitestoet van 1965. Het was ook een eerbetoon aan Frans Van Immerseel die inmiddels overleden was. Op één weekend kwamen er 10 000 mensen naar de tentoonstelling.”

De ‘geitenstoetgedachte’ bleef leven in Wilrijk en daarom werd de vzw Geitestoet opgericht. Na 25 jaar kwam er eindelijk weer een stoet! Die wordt wel eens ‘Het wonder van 1990’ genoemd. Het materiaal van 1965 was verwaarloosd en moest worden gerestaureerd. Lange Wapper kreeg bijvoorbeeld een volledig nieuw pak. De nieuwe regisseur werd Etienne Mommerency. Hij respecteerde de vier thema’s van Van Immerseel - geitendorp, folklore, Lange Wapper en geschiedenis maar voegde daar zijn eigen visie aan toe. Zo werden de praalwagens niet meer door een tractor voortgetrokken, maar door boerenpaarden. Sinds 1990 is er elke vijf jaar een nieuwe stoet. Daar is nog volop inspiratie voor, want het verhaal zal nooit af zijn.

1
e Geitestoet Wilrijk - 12 & 19 september 1965
     



In 1965 bestond Wilrijk 1 200 jaar en dat werd toen op 12 september gevierd met een stoet. Het thema ‘geiten’ gaat terug tot zo’n 200 jaar eerder toen het gemeentebestuur geitjes schonk aan de allerarmsten. En de Wilrijkenaars werden ook wel eens uitgescholden voor ‘geitenkoppen uit een geitendorp’. Zo is die bijnaam ontstaan. De verwachtingen voor die eerste stoet waren heel hoog. Zelfs de Vlaamse en de Duitse televisie waren erbij. Helaas is alles toen compleet uitgeregend. Een week later ging de stoet dan opnieuw uit, toen onder een stralende zon.

Die eerste Geitestoet werd erg groots opgevat. Zo werd Frans Van Immerseel, dé stoetenbouwer bij uitstek, aangetrokken als regisseur. Hij woonde in Wilrijk, maar had zijn atelier in Antwerpen. Daar vond hij in de bibliotheek een boekje van Conscience. Daarin stond ‘dat Lange Wapper geboren is op het gehucht De Nachtegaal’. Lange Wapper werd later geadopteerd in Antwerpen, maar van Immerseel haalde hem terug naar Wilrijk. Lange Wapper kreeg een prachtige praalwagen waarop hij, meer dan acht meter lang, rondkeek over Wilrijk. De praalwagen is sindsdien meermaals gerestaureerd en blijft tot vandaag hét paradepaardje van de Geitestoet.”

De geboorte van Lange Wapper    
Volgens een oude legende werd Lange Wapper geboren op het gehucht de Nachtegaal te Wilrijk, in de omgeving van de prachtige kasteeldomeinen De Brandt en Middelheim, bij pachter Peer-Jan. De pachter moest leven van de opbrengst van zijn groenten en geitenmelk. Op zekere dag ontdekte hij in een bed peterselie een reusachtige rodekool, zó groot dat ze niet eens in een koeketel ging. Nieuwsgierig betastte hij de krop en...hij streelde over het krullenkopje van een schattige boreling. De boer had nu zeven monden te voeden en zo kwam het dat de dreumes werd geadopteerd door een braaf Antwerps echtpaar aan de Brouwersvliet. Hij groeide op tot een verstandige flinke jongen die mensen-in-nood altijd bijstond. Eens beschermde hij een oud vrouwtje tegen de tergende straatjeugd en hij redde haar zelfs van de verdrinkingsdood uit de Schelde.

Het dankbaar wijveke schonk hem de gave, zichzelf groot en klein te kunnen maken. Zo werd de jongen van mens tot watergeest. En het moest zijn dat hij zich liever in zijn lange dan in zijn korte gedaante vertoonde, want al vlug kreeg hij de bijnaam van Lange Wapper. Hoewel hij officieel doorging als beschermer van zwakken en verdrukten, boezemde hij met zijn onverhoeds mekkerend gelach toch ook vaak angst in bij de goegemeente die hem weldra voor 'waterduivel' ging verslijten.

Het schitterende verhaal werd destijds gepubliceerd in 'Het wonderlijke leven van Lange Wapper' van Karel Adriaenssens, toen wij allemaal zelf nog in één of andere kool zaten.

Lange Wapper, ereburger van Wilrijk    
Het vooruitstrevende Geitedorp, Wilrijk genaamd, waar dus de 'Wilrijkaards' wonen, haalde in gezegend jaar 1964 een formidabele bokkensprong aan hoogte- en lengterecords. Toen vond er in het centrum op de aloude Bist een vreemdsoortige doop plaats. Wilrijk maakte zich op voor de viering van haar 1 200ste verjaardag in 1965. In tegenwoordigheid van een talrijke menigte en bijgestaan door meter en peter, werd een acht meter hoge reus - genaamd Lange Wapper de waterduivel - met schuimend bier gedoopt door een Deerlijkse bruine pater met propere blote voeten: '... Wij dopen u Lange Wapper, in naam van de geheiligde Wilrijkse gastvrijheid, van de niet te stuiten vooruitgang van de Bist, van de gehele sympathieke bevolking van ons geliefd Geitedorp'. De pater was zuinig met de kwispel om de grote overschot zelf overdadig in het droge keelgat te kappen.

De doopgeschiedenis van Lange Wapper werd gevolgd door de plechtige inschrijving in het bevolkingsregister tot ereburger. In zijn toespraak verwelkomde de sympathieke burgervader Kiebooms op een hartelijke manier de Lange op de Bist: '...Alhoewel de goede oude tijd van de boomgaarden in het Valaar, en de vettige velden van de Duivelshoek stilaan verdwijnen, toch is er nog water en ruimte genoeg om u in ons dorp te vermeien. Er is nog altijd de Struisbeek en de Hollebeek, die weliswaar niet meer zo welriekend zijn als de naam van ons dorp luidt, maar er vloeit nog altijd water genoeg door om u, oude watergeest, toe te laten u er in onder te dompelen en op gepasten tijd te voorschijn te komen als vluchtige dampende geest die over de velden dwaalt. Ge kunt in die hoedanigheid nog rond de forten vliegen, daar is ook nog veel en smakelijk proper water. Ge kunt ook nog enkele hoven van plaisantie gaan bezoeken die zeer vereerd zullen zijn zo'n beroemde man als gij te mogen ontvangen.' De viering of de thuiskomst was ontroerend en werd een groot succes. Dergelijk onthaal, wat in Antwerpen nooit mogelijk was, werd in Wilrijk spelenderwijze uitgevoerd. Verontwaardigde folkloristische Antwerpse bierstemmen stegen luid ten hemel als protest tegen deze adoptie te Wilrijk. De waarheid doet men nu eenmaal geen geweld aan: Lange Wapper is en blijft van Wilrijk, tot spijt van wie 't benijdt!

Klik hier of op één van de pijlen om terug naar de hoofdpagina van onze site te gaan !