Luc De Weert (SHEEP FARM D.W.)

Op bezoek bij . . .

De meeste schapen- en geitenliefhebbers halen enkele dieren binnen omdat ze nu eenmaal over wat gras beschikken dat “moet afgegeten worden”.  Een variatie op dit thema herkennen we bij Luc De Weerdt, een beginnende fokker van zwartblesschapen.Na 30 jaar uitsluitend in de paardenbranche te hebben vertoefd,  wou Luc wel eens wat anders in zijn omgeving.  Zijn broer gaf hem een hint over schapen, die toch wat anders leken dan het zo algemeen voorkomende texelschaap en al vlug kregen Lucs sportpaarden er een herkauwend gezelschap bij.

Ondanks het feit dat Luc tijdens ons bezoek meermaals benadrukt dat hij nog maar een beginneling is, merkte hij reeds snel op dat de aangekochte dieren helemaal niet beantwoordden aan een rist selectienormen: raskenmerken, zwoegervrije toestand, algemene gezondheid, ARR/ARR, enz…  De eerste dieren, de ‘proefdieren’ dus, werden ingeruild voor dieren uit het Nederlands Zwartblesstamboek.  Als je iets doet, doet het dan van meet af aan goed.  Dat moet de Luc toen gedacht hebben en aan dit principe houdt hij zich nog steeds.

Na amper 2 jaar schapenhouderij wordt hij opgezocht door ervaren fokkers, op zoek naar prima dekrammen. Ook de uitrusting en de installatie stralen degelijkheid uit.  Van de eenvoudigste staande hooiruif tot het al comfortabelere schuilhok verraden de hand van een ervaren en precieze metaalbewerker.  Inderdaad, Luc heeft als hoefsmid het klappen van de zweep op het vlak van metaalbewerking goed onder de knie gekregen.  Onze bewonderende blikken logen er niet om.

Het gebied waarbinnen de schapen grazen, doen elke schapenliefhebber watertanden.  Een aaneengesloten blok van een paar ha toont een diversiteit van biotopen : van gewoon weiland met maagdelijke slootjes tot een beschuttend dennenbosje.  De stallingen in de schaduw van de bomen zijn tot in het kleinste hoekje uiterst hygiënisch onderhouden, alsof het pas aangelegd werd.Als je weet dat Luc op het domein zelf ook nog woont, hoeft het de bezoeker niet te verbazen dat hij zich in het aards paradijs waant. Wel voegt hij er met zijn flegma aan toe: “Jammer dat ik hier Eva nog niet ontmoet heb.”

Vergelijkbare berichten

  • Schapenhouderij Breel

    Bedrijfsbezoek Voorbije zomer hadden Frank en ik via Jan Van Erp (keurder op het clubkampioenschap) de kans om een bezoek te brengen aan een melkschapenbedrijf in Zeeland. De familie Breel maakt daar al meer dan dertig jaar kaas van schapenmelk, de laatste 12 jaar werken Jan en Huberdien er samen met hun zoon Remco. De…

  • De familie De Praeter

    Op bezoek bij . . . Eind augustus vorig jaar reden Laurent en ikzelf richting Merelbeke om een bezoek te brengen bij één van onze leden, een fokker van Belgische melkschapen. Christiaan De Praeter had ons uitgenodigd om eens een kijkje te komen nemen, en dat deden we natuurlijk maar al te graag. Hij baat…

  • Katia Thienpondt

    Op bezoek bij . . . ‘t Was echt prachtig weer die zondag, ook al was het eind september. Ideaal om de weide in te trekken of om een wandeling te maken in de natuur, want dat stond ons nog te wachten. Thuis bij Katia stonden op dat moment een aantal Scottisch Blackfaces en een…

  • Diana Jasica

    Op bezoek bij . . . Op één van de laatste zonnige dagen van deze prachtige zomer waren we te gast “Off Border Hill” bij Diana Jasica. Iedereen die haar een beetje kent zal haar onmiddellijk associëren met het mooie kerry hill-schapenras waar zij op korte tijd een gerenommeerd fokster van geworden is. Het begon…

  • Geert en Greet Henderickx

    Op bezoek bij . . . Zoals bij zovele andere hobbyfokkers van geiten is het hier niet anders begonnen; een paar dieren hier en daar aangekocht en zo is vanzelf de interesse in het houden van geiten gegroeid. De eerste Nubische geit werd in 1991 aangekocht. Als zestienjarige met “geitenhouden” beginnen was niet zo evident, op…